backup گرفتن اتوماتیک از mysql

بک آپ گرفتن از دیتابیس یکی از مهترین کارهایی که ادمین دیتابیس باید انجام بده، این روشی که الان می خوام معرفی کنم برای دیتابیس های کوچک و متوسط MySQL خیلی خوبه.

اسکریپت bash بک آپ گرفتن از دیتابیس چند سال پیش نوشتم و گذاشتم تو گیت ها، می تونید این اسکریپت دانلود کنید و بزارید روی سرور و با cron برای بک آپ گرفتن اتوماتیک ازش استفاده کنید.

45 5 * * *     root /backup/mysql.sh >> /backup/mysql_backup.log&

کد بالا اگر توی cron بزارید هر روز ساعت ۵:۴۵ صبح از دیتابیس شما بک آپ میگیره .

با استفاده از متغیر skip بعضی از دیتابیس ها و با متغیر skiptable تیبل خاصی از دیتابیس، از پروسه بک آپ گرفتن استثناء کنید. متغیر dest مسیر ذخیره سازی فایل ها مشخص می کنه، چون به ازای هر روز و هر دیتابیس یک فولدر ایجاد می کنه و به هر دیتابیس جدا توی فایل بک آپ میگیره و البته فایل هارو فشرده هم میکنه.
البته ورژن جدیدتری که فایل هارو به سرور FTP انتقال بده نوشتم که یه روز push می کنم. و البته برای بک آپ گرفتن از دیتابیس های بزرگتر هم راه هایی مثل Percona XtraBackup وجود داره که یه مطلبی هم در مورد اون می نویسم.

تگ select در دوجو

تولکیت دوجو برای تگ<select> معادلهای گوناگونی  داره که تفاوتشون توی مقادیر option-ها و نحوه ورود اطلاعات از سمت یوزر هست:
<select  style="width: 150px;" data-dojo-type="dijit.form.Select" >

این ویجت مثل تگ <Select> عمل می کنه یعنی لیبل option-ها با value آنها تفاوت داره.

width:
در حالت پیش فرض عرض ویجت برابر با عرض option-ی هست که انتخاب شده ولی برای فیکس کردن عرض باید از style استفاده کنیم.مثلا:
maxHeight:
یکی از مهمترین attribute این ویجت  maxHeight هست که ارتفاع لیست حاوی option-ها رو مشخص می کنه برحسب پیکسل ولی نباید لفظ px را نوشت.
اگر  ارتفاع لیست حاوی option-ها بلندتر از مقدار مشخص شده در maxHeight  بود  ، scroll کنار لایه ظاهر میشه.
forceWidth:
این attribute پهنای  لیست option-هارو مشخص می کنه .یعنی  اگه می خواین پهنای لیست option-ها دقیقا برابر با پهنای ویجت باشه این attr را true می کنید و اگه می خواین پهنای لیست option-ها در حالت حداکثری باشه و همه option-ها به طور کامل دیده شوند،false (به صورت پیش فرض هم false هست)
emptyLabel:
اگر emptyLabel را ست کرده و ویجت select-ی بدون هیچ option-ی بسازیم، emptyLabel نمایش داده می شود.
separator:
برای افزودن جداکننده بین option-ها (خطی شبیه <hr>)از این کد استفاده می کنیم:
<option type="separator"></option>
Styled options:
در این ویجت برعکس <select> می تونیم option-هایی با رنگ یا فونت متفاوت بسازیم یعنی داخل <option> می تونیم از <li> <strong> <font> یا … استفاده کنیم و option-هایی با استایل متفاوت داشته باشیم.
addOption:
برای اضافه کردن یک یا چند option ، می تونیم از این متد استفاده کنیم
dijit.byId('myId').addOption({value: 'myValue',label: 'Displayed'});
:get
مقدار انتخاب شده توسط کاربر بوسیله دستور
dijit.byId('myId').get('value')
و لیبل گزینه انتخاب شده توسط کاربر
dijit.byId('myId').get('displayedValue')
:set
برای تنظیم attribute های این ویدجت از این تابع استفاده میشه.
متدهای closeDropDown و openDropDown و toggleDropDown برای باز و بسته کردن لیست option-ها توسط جاوا اسکریپت و چند متد دیگه مثل toString و watch و onBlur و onChange و onClick و onClose و onDblClick و onFetch و onFocus و onHide و onKeyDown و onKeyPress و onKeyUp و onMouseDown و onMouseEnter و onMouseLeave و onMouseMove و onMouseOut و onMouseOver و onMouseUp بسیار مفید هستند.

dijit.form.FilteringSelectapi

این ویجت مثل تگ <Select> عمل می کنه یعنی لیبل option-ها با value آنها تفاوت داره و فرق اصلی اون با تگ <select> و ویدجت Select در نحوه انتخاب مقادیر توسط کاربر هست که می تونه از لیست option-ها هم با موس و هم با کیبورد مقداری انتخاب کنه.

همه ی attribute-های قبلا گفته شده برای این ویجت به درستی عمل می کنه و چند attribute مفید دیگه:

hasDownArrow:

این attribute که پیش فرض مقدار true دارد برای نمایش “فلش رو به پایین” هست،در صورتی که مقدار  false وارد شود این ویدجت مثل یک textbox ساده به نظر میاد که خاصیت autoComplete دارد.

highlightMatch:

برای هایلایت کردن مقادیر وارد شده ی کاربر در لیبل option-های موجود،که به صورت پیش فرض first تنظیم شده (و تقریبا شبیه field like string% در mysql عمل می کند)

اگر مقدار all ست شود و queryExpr=”*${0}*” نیز اضافه گردد شبیه field like %string% در mysql عمل می کند.

intermediateChanges:

فرض کنید به  onChange این ویدجت تابعی connect شده باشد،اگر intermediateChanges برابر true باشد با هر بار تغییر مکان در لیست option-ها تابع connect شده اجرا می شود.مقدار پیش فرض این false ، attribute  است.

searchDelay:

تاخیر بر حسب میلی ثانیه بین زمانیکه کاربر چیزی تایپ می کنه و دوجو شروع به جستجو در option-ها می کند.

attribute-های مفید دیگری مثل trim و selectOnClick و scrollOnFocus و ignoreCase وجود دارد.


dijit.form.ComboBox – api

این ویجت مخلوطی از تگ Select و input هست،یعنی option-های این ویجت value ندارد

این سه ویدجت تقریبا همه ی نیازهای یک برنامه نویس تامین میکنه ولی من شخصا ویدجتی می خوام که option-هاش value داشته باشند و در عین حال یوزر بتونه مقدار جدید اضافه کنه.که تو نوشته بعدی این کار انجام میدیم.

dojo.keys

دیروز داشتم با docs.google.com کار می کردم که طبق عادت Ctrl+s زدم و خیلی قشنگ صفحه ذخیره شد و پنجره ی Save as مرورگر ظاهر نشد. به نظرم خوب اومد که برای CRM جدید شرکت از short cut های کیبورد استفاده کنم.
دوجو دستوری به نام dojo.keys داره که وظیفش دادن کد کلیدهای کیبورد و میتونید با کلید فشرده شده مقایسه کنید.

خروجی onkeypress event ،آبجکتیست که چند متغیر ( ctrlKey, altKey, shiftKey, metaKey ) همیشه داره و با مقادیر true یا false  مشخص میکنه اون کلید ها همزمان فشار داده شده یا نه.

	dojo.ready(function () {
		var handleEnterKey = function (e) {
			console.log(e);
			if (e.ctrlKey == true && e.charOrCode == 'f') {
				alert('Ctrl+f');
				dojo.stopEvent(e);
			}else if (e.ctrlKey == true && e.charOrCode == 's') {
				alert('Ctrl+s');
				dojo.stopEvent(e);
			}else if (e.charOrCode == dojo.keys.ENTER) {
				alert('ENTER');
				dojo.stopEvent(e);
			}

		}
		dojo.connect(dojo.doc, "onkeypress", handleEnterKey);
	});

استفاده از dojo.keys:

برنامه نویس کیست؟

نوشته های طنز مختلفی در مورد ویژگیهای شخصیتی و رفتارهای عمومی برنامه نویس ها منتشر شده که بیشتر با نگاه نویسنده اصلی اون مطلب به خودش و یا همکاراش بوده ، البته رفتارهای عجیب مختص برنامه نویس ها نیست و تقریبا در خیلی از افرادی که برای چیره دست شدن درزمینه ی کاری خود در اوایل کار احتیاج به تمرینات مداوم که اغلب در تنهایی انجام می گیرد دیده می شود.خیلی از شعرا یا نویسنده ها ظاهر مناسبی ندارند و شاید تا دیر وقت بیدار بمانند ، اغلب نقاش ها به ظاهر خود اهمیتی نمی دهند ، نوازنده های زیادی هستند که در شب و در زیر زمین ها تمرین می کنند و بعضی از نوازنده ها تیک ها ی خیلی خاصی در موقع اجرای موسیقی دارند.

همه ی این افرادی که گفتم در محیط های کاری نامرتب فعالیت می کنند و اغلب به چیزی اعتیاد دارند مثل چای ، قهوه ، سیگار یا … ، روابط اجتماعی آنها ضعیف و شاید به سلامت و غذای خود اهمیت نمی دهند و احتمالا هیچ فعالیتی از نظرشان نمی تواند مهمتر از تمرین آنها باشد.

اکثر ویژگیهای ذکر شده برای اغلب برنامه نویسان صدق می کند:

برنامه نویس موجودیست زنده که اغلب بصورت نشسته با کمی خمیدگی روبروی خود را نگاه می کند. این موجود توانایی بسیار زیادی در گیر دادن به یک موضوع و پلک نزدن را داراست. بیشتر طول عمر خود را بدون تحرک سپری می کند و فقط انگشتانش دارای فعالیت بسیار زیاد هستند. غالبا بصورت انفرادی یافت می شود و در پاسخ به مخاطب همواره می گوید: چی؟ ??? آنها شب زیست هستند. بین یک شاخه گل رز و یک تکه پارآجر تفاوتی قائل نمی شود و دنیای وی فقط نیم متر جلوتر از چشمان است.


دست نوشته های صالح سوزنچی > چگونه یک برنامه نویس موفق شویم

 

برنامه نویس موفق هیچ وقت سر وقت در محل کارش پیدایش نمیشود
معنای نیمه شب ها برای یک برنامه نویس با نیمه شب انسان های عادی تفاوت دارد . نیمه شب برای یک برنامه نویس یعنی ۱۰ صبح برای یک انسان عادی
یک برنامه نویس همیشه تعدادی لغات تخصصی در آستین دارد که میتواند با سر هم کردن آنها دیگران را گیج کند
برای یک برنامه نویس هیچ راه حلی بالاتر از Restart کردن وجود ندارد
نام بیل گیتس برای هر برنامه نویس موفق مقدس است و معبدش مایکروسافت و گوگل میباشد.
برنامه نویس موفق فقط و فقط با لب تاپ خود عشق بازی میکند.
یک برنامه نویس موفق میداند طعم قهوه وقتی سیگاری بر گوشه لب خود داری چه مفهمومی دارد.
یک برنامه نویس موفق اکثراً قهوه و چایی ولرم مینوشد.
برنامه نویسی موفق است که کلمه نظم را خودش معنا کرده باشد
اتاق و محل کار یک برنامه نویس موفق هیچگاه مرتب نیست بلکه تابع معنای نظم زندگیش است
یک برنامه نویس موفق میداند که فست فود تنها غذای جسم اوست و یک موزیک متالیکا بخصوص مال ۱۹۹۲ غذای روحش
یک برنامه نویس موفق به ندرت عصبانی میشود ولی وای به آن لحظه که عصبانی شود.
یک برنامه نویس موفق دختران زیادی را در زندگی خود داشته است ولی فقط یکی از آنها بوده که او را میفهمیده ولی او اکنون نیست
برنامه نویس موفق در هر لحظه میتواند کل کل کند ولی معنای باخت را هرگز نچشد.
برنامه نویس موفق هیچگاه خواب زن های برهنه را نمیبیند
همیشه مشکوک است ولی خود را آرام نشان میدهد.
یک برنامه نویس موفق همیشه با دیوان شمس لاس میزند ولی همیشه هم فاصله اش را با آن حفظ میکند
اوج زندگیش را در سن ۱۸ تا ۲۶ سالگی میداند.
برنامه نویس موفق همه بچه ها را دوست دارد تا وقتی گریه نکنند.
فقط یک برنامه نویس موفق است که معنای ۵۴ ساعت بیداری و کار مداوم را درک میکند.
برنامه نویس موفق همیشه تنهاست. زندگی او در برنامه هایش خلاصه شده است.
۴۰ سالگی زمان بازنشستگی برنامه نویس موفق است ، یعنی زمانی که به خود میگوید: میخواهم زن بگیرم
مردم برای یک برنامه نویس موفق نقش ابلهانی را دارند که فقط میتوانند سفارش پروژه ای را بدهند که خودشان هم دقیقا نمیدانند هدفشان از سفارش آن پروژه چیست
برنامه نویس موفق زود از دختران خسته میشود ، گاهی در تنهایی فقط به آنها فکر میکند.
کابوس او شرکت در جلسه ای با حضور کاربران عوام است و بلاهای طبیعیش بهم ریختن ویندوز
اینترنت را قطع کنید تا ببینید او چه رفتارهای ناهنجاری انجام میدهد.
بدترین دعوا را فقط او میتواند با مدیر عامل داشته باشد ولی ککش هم نگزد
برنامه نویس موفق OOP را هضم کرده و با SOA رقص تانگو میکند.
همیشه عجله دارد ولی مرد یک دو سه نیست.

.Net tips > تفاوت‌های یک برنامه نویس کارمند با یک برنامه نویس علاقمند

اگر در یک محیط کاری به برنامه نویس‌ها دقت کنید دو گروه را به وضوح می‌توان تمایز داد. کسانی که برنامه نویسی می‌کنند تا اموراتشان بگذرد و کسانی که واقعا علاقمند به کارشان و دنیای برنامه نویسی هستند. به گروه اول می‌توان IT worker نام داد و گروه دوم را Software developer نامید.

جدول ذیل تفاوت‌های این دو گروه را بر می‌شمارد:

IT Workers Software developers
عموما ۵ تا ۹ ساعت در یک شرکت کار می‌کنند. عموما ۵ تا ۹ ساعت در یک شرکت کار کرده و پس از مراجعت به منزل بر روی پروژه‌های شخصی کار می‌کنند.
با اینکه هنوز در همان شرکت مشغول به کار است همیشه مشغول نق زدن است. احتمالا شاید بتواند همان موقعیت کاری را در یک شرکت دیگر نیز کسب کند. تا زمانیکه شغل فعلی برای او جذابیت دارد به آن ادامه خواهد داد و ترسی از حضور در شرکت‌های دیگر ندارد.
تنها محل یادگیری او همان پروژه‌هایی است که در شرکت وجود دارند یا مشغول به کار بر روی آن‌ها است. دید کاری و آموزشی او تنها به همین موارد خلاصه می‌شود. به صورت مداوم مشغول خواندن بلاگ‌ها، کتاب‌های جدید و فراگیری نحوه‌ی استفاده از برنامه‌های جدید می‌باشد.
عموما و اکثریت آن‌ها فقط به خاطر کلاس کاری به این رشته روی آورده‌اند و نه اصل کار مربوطه. به شدت علاقمند به بهبود روش‌های توسعه کاری و همچنین بهبود وضعیت خویش هستند.
اگر احتمالا بلاگی داشته باشند تنها به توضیح همان نق زدن‌های رایج در محیط کار می‌پردازند. از بلاگ خود در جهت توضیح تجارب کاری و کمک به ارتقای سایر همکاران خود استفاده می‌کنند.
اگر دانشی را کسب می‌کنند تنها محل عرضه‌ی آن جهت پز دادن پیش مدیر پروژه خواهد بود. بسیار با معلومات اما افتاده حال هستند.
از تغییرات مداوم دنیای IT که در آن قرار دارند هراسان هستند. مدام نق می‌زنند که مگر فاکس پروی ۲٫۶ چه مشکلی دارد که باید از NHibernateاستفاده کنند؟!
این نوع افراد همیشه می‌گویند که وقت ندارند مطالب جدید را بیاموزند و میل به تحجر و مقاومت در برابر تغییرات در آن‌ها بسیار زیاد است.
در تغییرات روی داده در دنیای IT سهیم بوده و جزئی از آن هستند.
زمانیکه قرار است یک قطعه کد اس کیوال را نمایش دهند از یک برچسب ساده یا یک تکست باکس استفاده می‌کنند. در حدی که فقط به قولی برنامه “کار کند”. در همان حدی کار می‌کنند که به آن‌ها حقوق می‌دهند. نه بیشتر. چند روز وقت می‌گذارند و با روش‌های مختلف syntax highlighting و نمایش زیبای کد آشنا می‌شوند تا کاری را که ارائه می‌دهند مزه‌ی غذای مانده‌ی چند روز قبل را ندهد.

object <=> Json با دوجو

در برنامه هایی که با تکنولوژی ای جکس نوشته میشن استفاده از Json به خاطر حجم کم  و … (دلایل دیگه ای که من نمیدونم) امری بدیهی شده. بعضی از مواقع باید آبجکت به رشته و یا رشته به آبجکت تبدیل گردد. دو تابع مفید در دوجو:

dojo.toJson : ورودی این تابع ، آبجکت است و رشته ای Json را به عنوان خروجی ارسال می کند.

 // a simple object
 var obj = { a:"one", b:3, c:true };

 // convert it to a string:
 var data = dojo.toJson(obj);
 console.log(data, typeof data);
 >>> {"a":"one","b":3,"c":true} string

dojo.fromJson: وروردی تابع ،رشته است و آبجکتی را به عنوان خروجی ارسال می کند.

var json = '{"a":"one","b":3,"c":true}';
var obj = dojo.fromJson(json);
console.log(obj.a, obj.b, obj.c);
>>> one 3 true

dojo.objectToQuery: همونطور که در مثال می بینید این تایع آبجکتی را به عنوان ورودی گرفته و آن را تبدیل به کوئری کرده و به خروجی می دهد.

(کوئری رشته ای  است که در موقع ارسال فرم با تکنیک GET در مرورگر دیده میشود)

  var uri = "http://some.server.org/somecontext/";
  var query = {
    foo: ["bar", "baz"],
    bit: "byte"
  };

  //Assemble the new uri with its query string attached.
  var queryStr = dojo.objectToQuery(query);
  uri = uri + "?" + queryStr;

  //The uri should look like:
  // http://some.server.org/somecontext/?foo=bar&foo=bar2&bit=byte

و تابع dojo.queryToObject که دقیقا برعکس بالا عمل میکند:

var uri = "http://some.server.org/somecontext/?foo=bar&foo=bar2&bit=byte";
var query = uri.substring(uri.indexOf("?") + 1, uri.length);
var queryObject = dojo.queryToObject(query);

//The structure of queryObject will be:
// {
//   foo: ["bar", "bar2],
//   bit: "byte"
// }

و توابع دیگری مانند formToJson و formToQuery [که قبلا توضیح دادم]

و اگر به بحث Object references در Json علاقه دارید باید از اکستنشن dojox.json.ref استفاده کنید.