برنامه نویس کیست؟

نوشته های طنز مختلفی در مورد ویژگیهای شخصیتی و رفتارهای عمومی برنامه نویس ها منتشر شده که بیشتر با نگاه نویسنده اصلی اون مطلب به خودش و یا همکاراش بوده ، البته رفتارهای عجیب مختص برنامه نویس ها نیست و تقریبا در خیلی از افرادی که برای چیره دست شدن درزمینه ی کاری خود در اوایل کار احتیاج به تمرینات مداوم که اغلب در تنهایی انجام می گیرد دیده می شود.خیلی از شعرا یا نویسنده ها ظاهر مناسبی ندارند و شاید تا دیر وقت بیدار بمانند ، اغلب نقاش ها به ظاهر خود اهمیتی نمی دهند ، نوازنده های زیادی هستند که در شب و در زیر زمین ها تمرین می کنند و بعضی از نوازنده ها تیک ها ی خیلی خاصی در موقع اجرای موسیقی دارند.

همه ی این افرادی که گفتم در محیط های کاری نامرتب فعالیت می کنند و اغلب به چیزی اعتیاد دارند مثل چای ، قهوه ، سیگار یا … ، روابط اجتماعی آنها ضعیف و شاید به سلامت و غذای خود اهمیت نمی دهند و احتمالا هیچ فعالیتی از نظرشان نمی تواند مهمتر از تمرین آنها باشد.

اکثر ویژگیهای ذکر شده برای اغلب برنامه نویسان صدق می کند:

برنامه نویس موجودیست زنده که اغلب بصورت نشسته با کمی خمیدگی روبروی خود را نگاه می کند. این موجود توانایی بسیار زیادی در گیر دادن به یک موضوع و پلک نزدن را داراست. بیشتر طول عمر خود را بدون تحرک سپری می کند و فقط انگشتانش دارای فعالیت بسیار زیاد هستند. غالبا بصورت انفرادی یافت می شود و در پاسخ به مخاطب همواره می گوید: چی؟ ??? آنها شب زیست هستند. بین یک شاخه گل رز و یک تکه پارآجر تفاوتی قائل نمی شود و دنیای وی فقط نیم متر جلوتر از چشمان است.


دست نوشته های صالح سوزنچی > چگونه یک برنامه نویس موفق شویم

 

برنامه نویس موفق هیچ وقت سر وقت در محل کارش پیدایش نمیشود
معنای نیمه شب ها برای یک برنامه نویس با نیمه شب انسان های عادی تفاوت دارد . نیمه شب برای یک برنامه نویس یعنی ۱۰ صبح برای یک انسان عادی
یک برنامه نویس همیشه تعدادی لغات تخصصی در آستین دارد که میتواند با سر هم کردن آنها دیگران را گیج کند
برای یک برنامه نویس هیچ راه حلی بالاتر از Restart کردن وجود ندارد
نام بیل گیتس برای هر برنامه نویس موفق مقدس است و معبدش مایکروسافت و گوگل میباشد.
برنامه نویس موفق فقط و فقط با لب تاپ خود عشق بازی میکند.
یک برنامه نویس موفق میداند طعم قهوه وقتی سیگاری بر گوشه لب خود داری چه مفهمومی دارد.
یک برنامه نویس موفق اکثراً قهوه و چایی ولرم مینوشد.
برنامه نویسی موفق است که کلمه نظم را خودش معنا کرده باشد
اتاق و محل کار یک برنامه نویس موفق هیچگاه مرتب نیست بلکه تابع معنای نظم زندگیش است
یک برنامه نویس موفق میداند که فست فود تنها غذای جسم اوست و یک موزیک متالیکا بخصوص مال ۱۹۹۲ غذای روحش
یک برنامه نویس موفق به ندرت عصبانی میشود ولی وای به آن لحظه که عصبانی شود.
یک برنامه نویس موفق دختران زیادی را در زندگی خود داشته است ولی فقط یکی از آنها بوده که او را میفهمیده ولی او اکنون نیست
برنامه نویس موفق در هر لحظه میتواند کل کل کند ولی معنای باخت را هرگز نچشد.
برنامه نویس موفق هیچگاه خواب زن های برهنه را نمیبیند
همیشه مشکوک است ولی خود را آرام نشان میدهد.
یک برنامه نویس موفق همیشه با دیوان شمس لاس میزند ولی همیشه هم فاصله اش را با آن حفظ میکند
اوج زندگیش را در سن ۱۸ تا ۲۶ سالگی میداند.
برنامه نویس موفق همه بچه ها را دوست دارد تا وقتی گریه نکنند.
فقط یک برنامه نویس موفق است که معنای ۵۴ ساعت بیداری و کار مداوم را درک میکند.
برنامه نویس موفق همیشه تنهاست. زندگی او در برنامه هایش خلاصه شده است.
۴۰ سالگی زمان بازنشستگی برنامه نویس موفق است ، یعنی زمانی که به خود میگوید: میخواهم زن بگیرم
مردم برای یک برنامه نویس موفق نقش ابلهانی را دارند که فقط میتوانند سفارش پروژه ای را بدهند که خودشان هم دقیقا نمیدانند هدفشان از سفارش آن پروژه چیست
برنامه نویس موفق زود از دختران خسته میشود ، گاهی در تنهایی فقط به آنها فکر میکند.
کابوس او شرکت در جلسه ای با حضور کاربران عوام است و بلاهای طبیعیش بهم ریختن ویندوز
اینترنت را قطع کنید تا ببینید او چه رفتارهای ناهنجاری انجام میدهد.
بدترین دعوا را فقط او میتواند با مدیر عامل داشته باشد ولی ککش هم نگزد
برنامه نویس موفق OOP را هضم کرده و با SOA رقص تانگو میکند.
همیشه عجله دارد ولی مرد یک دو سه نیست.

.Net tips > تفاوت‌های یک برنامه نویس کارمند با یک برنامه نویس علاقمند

اگر در یک محیط کاری به برنامه نویس‌ها دقت کنید دو گروه را به وضوح می‌توان تمایز داد. کسانی که برنامه نویسی می‌کنند تا اموراتشان بگذرد و کسانی که واقعا علاقمند به کارشان و دنیای برنامه نویسی هستند. به گروه اول می‌توان IT worker نام داد و گروه دوم را Software developer نامید.

جدول ذیل تفاوت‌های این دو گروه را بر می‌شمارد:

IT Workers Software developers
عموما ۵ تا ۹ ساعت در یک شرکت کار می‌کنند. عموما ۵ تا ۹ ساعت در یک شرکت کار کرده و پس از مراجعت به منزل بر روی پروژه‌های شخصی کار می‌کنند.
با اینکه هنوز در همان شرکت مشغول به کار است همیشه مشغول نق زدن است. احتمالا شاید بتواند همان موقعیت کاری را در یک شرکت دیگر نیز کسب کند. تا زمانیکه شغل فعلی برای او جذابیت دارد به آن ادامه خواهد داد و ترسی از حضور در شرکت‌های دیگر ندارد.
تنها محل یادگیری او همان پروژه‌هایی است که در شرکت وجود دارند یا مشغول به کار بر روی آن‌ها است. دید کاری و آموزشی او تنها به همین موارد خلاصه می‌شود. به صورت مداوم مشغول خواندن بلاگ‌ها، کتاب‌های جدید و فراگیری نحوه‌ی استفاده از برنامه‌های جدید می‌باشد.
عموما و اکثریت آن‌ها فقط به خاطر کلاس کاری به این رشته روی آورده‌اند و نه اصل کار مربوطه. به شدت علاقمند به بهبود روش‌های توسعه کاری و همچنین بهبود وضعیت خویش هستند.
اگر احتمالا بلاگی داشته باشند تنها به توضیح همان نق زدن‌های رایج در محیط کار می‌پردازند. از بلاگ خود در جهت توضیح تجارب کاری و کمک به ارتقای سایر همکاران خود استفاده می‌کنند.
اگر دانشی را کسب می‌کنند تنها محل عرضه‌ی آن جهت پز دادن پیش مدیر پروژه خواهد بود. بسیار با معلومات اما افتاده حال هستند.
از تغییرات مداوم دنیای IT که در آن قرار دارند هراسان هستند. مدام نق می‌زنند که مگر فاکس پروی ۲٫۶ چه مشکلی دارد که باید از NHibernateاستفاده کنند؟!
این نوع افراد همیشه می‌گویند که وقت ندارند مطالب جدید را بیاموزند و میل به تحجر و مقاومت در برابر تغییرات در آن‌ها بسیار زیاد است.
در تغییرات روی داده در دنیای IT سهیم بوده و جزئی از آن هستند.
زمانیکه قرار است یک قطعه کد اس کیوال را نمایش دهند از یک برچسب ساده یا یک تکست باکس استفاده می‌کنند. در حدی که فقط به قولی برنامه “کار کند”. در همان حدی کار می‌کنند که به آن‌ها حقوق می‌دهند. نه بیشتر. چند روز وقت می‌گذارند و با روش‌های مختلف syntax highlighting و نمایش زیبای کد آشنا می‌شوند تا کاری را که ارائه می‌دهند مزه‌ی غذای مانده‌ی چند روز قبل را ندهد.